Tweet11-04-2010 om 16:58 door Marcel van der Heyden

Jezus . . .’ben het ff kwijt. Druk met de aankomende tentoonstelling over Toon Hermans in Het Domein in Sittard. Ons bureau verzorgt het publiciteitsmateriaal, de catalogus en de inrichting van de tentoonstelling. Daarom vind ik de weg ff niet naar al die andere cultuur in de buurt. Wel nog ff bij de veertiende editie van de Southern Blues Night gaan kijken alwaar een aantal interessante groepen veel mensen op de been kreeg. Het als dusdanig aangekondigde fenomeen Louisiana Red echter, waarnaar ik in 1997 nog ademloos heb staan luisteren was óf op sterven na dood of straalbezopen. . . na het derde nummer ben ik de zaal uitgelopen. Het merendeel van de mensen in de zaal dacht er blijkbaar anders over en was erg enthousiast én luidruchtig. Waarschijnlijk waren ze gecharmeerd van het gordijn van Amerikaanse humor dat werd opgetrokken om de tragische teloorgang van dit bluesfenomeen te verdoezelen.

De opening van Wasted met Silvia Kristel kon ik natuurlijk niet laten schieten. La Kristel zet de gedachten als vanzelf op een ander spoor dus dat wil je niet missen. Als speaker beperkte ze zich tot een soort verantwoording over haar aanwezigheid als vriendin van de kunstenares en de band die ze samen al tien jaar hebben in de vorm van het vrouwelijk lichaam . . . Wasted laat sporen zien die nagelaten worden door dit lichaam en combineert deze op wonderbaarlijke wijze met de muziek van Johan Sebastiaan Bach . . .  aardig mens overigens die Kristel . . . ze schijnt ook te schilderen. Zonder haar bijzondere bijdrage was deze tentoonstelling er wellicht niet gekomen.

Wellicht ben ik ook een beetje warrig omdat ik een soort onzichtbare grens overschreden heb: ik ben net 49 geworden. Ik heb gewoon wat tijd nodig om te hergroeperen. Verward ook wel een beetje, alles lijkt ook opeens terug te wijzen. Ons bedrijf bestaat vijfentwintig jaar en ben druk in de weer met een boek over de keuzes die we in die afgelopen tijd gemaakt hebben . . . Tegelijkertijd is Cultura Nova twintig jaar geleden begonnen én bestaat de EAP (Euregionale Architectuur Prijs) ook twintig jaar. . . Jezus, wat vliegt de tijd! De muziekschool in Heerlen bestaat 100 jaar en het prestigieuze Charles Hennen Concours bestaat ook al vijfentwintig jaar . . .  De tentoonstelling ‘Complot rond een vierkant’ in het Gouvernement in Maastricht drukt ons opnieuw met onze neus op de feiten: Drukkerij Rosbeek bestaat niet meer!  En Boekhandel Winants is ook al failliet. Belangrijke ijkpunten die gewoon verdwijnen . . . De try-out voor de nieuwe cd van Jodymoon was veelbelovend, maar ook Jodymoon kijkt terug. Heel mooi, dat wel, maar ook melancholisch over dingen die geweest zijn en niet meer terugkomen. Deze week met mijn moeder naar de dokter geweest in verband met haar teruglopende geheugen.

Eenentwintig, tweeëntwintig, drieëntwintig . . . pffff ff pas op de plaats dus . . . hergroeperen!

Reacties

Plaats een reactie