Tweet18-11-2009 om 08:42 door Marcel van der Heyden

Vrijdag de 13de, 09.22 uur. Daar staan ze. Vier man sterk, of liever drie vrouw en een man sterk op het station in Heerlen. Afzender: Maastricht. Het team Regiobranding zélf notabene! Of ik iets van Heerlen kan laten zien met het accent op cultuur. Om 12.00 uur is een gezamenlijke lunch in Schunck besproken.

Eerst de geschiedenis dus . . . Het station uit, rechts af, oversteken en weg vervolgen: Parallelweg. Hier stonden vroeger ‘Ons Dagelijks Brood’ en ‘Hotel Terminus’. Indrukwekkende panden en punten van herkenning als je met de trein Heerlen binnenliep. Alles afgebroken. Als kind liep ik daar geregeld aan de arm van vader of moeder langs op weg naar friture ‘Het Trefpunt’ van Ome Arie en Tante José in het Eikenderveld. De stalen balustrade langs het talud en de natte glinsterende keien, ’s avonds in het licht van de straatlantaarns, zie ik nog zó voor me. Vreuger jong . . .

Rechtsaf door het ‘junkentunneltje’ zoals een van mijn gasten weet te vertellen van ‘vroeger’ toen ze een tijd in Heerlen woonde. Ze moest elke dag door het gevaarlijke tunneltje naar de andere kant van de stad oftewel ‘achter het spoor’. Daar ligt nog steeds het hoofdkantoor van de Oranje Nassau-mijnen. Een statig stalen gebouw uit 1932 van architect Roosenburg. ‘Hier was de ingang van de mijn en die kant op daar stonden de Lange Lies en de Lange Jan . . . inderdaad lang geleden. Alles afgebroken.

En het heden . . . Hier zien we het Hof der Omhelzing. Santa Barbara, de beschermheilige van de mijnwerkers, ontmoet Pancratius (patroonheilige van de kerk) en troost hem in een kring van Platanen. Ontroerende kunst van Michel Huisman anno 2009. Iets verderop in de straat nog meer Huisman: het Maankwartier, vooralsnog in de hoedanigheid van Hoppenhof en busstation. Nu gaat het er echt van komen . . . Mede door passie, visie, lef en een enorm doorzettingsvermogen. Halleluja!

09.56 uur. Op naar de Willemstaat, glorie van weleer, broedplaats van creativiteit. Eerst naar kunstencentrum Kus met werk van Lena Lapschina. Hartelijk en welkom! Haar strip ‘My favorite late-night television watching pencil’s diary’ heeft meteen ieders aandacht. ‘Voor wie op zoek is naar het moment, kan de eeuwigheid wel even wachten’ zei Wido Smeets (cultureel maandblad Zuiderlucht) bij de opening. Respect.

10.23 uur. Door naar Lexor, nog iets dichter bij het spoor. Lex Nelissen, alle egards, ontspannen sfeer, rood pluche, 64 man, disco, restaurant, theater, koffie! Maar wel al vijftien jaar zonder subsidie hét podium voor jong talent . . . wat meen je wat los is, ouw banaan?

10.51 uur. Het spoor over naar De Nieuwe Nor. Mooie zaal, goede communicatie, ‘Melkweg van het zuiden’, volle bak, véél programma. Joery Wilbers heet ons welkom met de muurschildering van Dave de Leeuw en vertelt honderduit over de zaal, het geluid, de reacties, de groei. Met name de goede samenwerking met de andere podia blijkt een belangrijke factor van succes. De Nieuwe Nor laat je niet los!

11.18 uur Via de Morenhoek en de Uilengats naar het Raadhuis van architect Peutz (1937-1941). Toch ff snel de hal bewonderen. Over het plein waar het altijd zondag is (Tempsplein) en het prachtige plein van de LTS (De Hesseleplein) naar het Parkstad Limburg Theater (ook al van Peutz uit 1961) alwaar Bas Schoonderwoerd ons trakteert op een korte rondleiding . . . We zij dit jaar de vierhonderd en eerste groep. Na ons is het gemeentebestuur uit ’s Hertogenbosch aan de beurt . . . Er komt geen einde aan het theater . . . lieve god wat een zalen . . . en welk een techniek en doordachte capaciteitsverhoudingen . . . en dan heb ik het nog niet eens over die lift . . . man . . . ik krijg er honger van!

12.38 uur Wij zij kapot én onder de indruk want ook Bas spreekt over een steeds intensievere samenwerking . . . ook met Maastricht . . . we gaan op naar Schunck (Peutz, 1935) alwaar ons een heerlijk maal wacht met heerlijke garnalen, rucola, olijven, witte wijn en stoelen . . . Het team moet nog wandelen naar Vaals, 2 uur en 45 minuten . . . . pfffffff zonder mij dus! Ik ga lekker terug naar het plein waar het altijd zondag is . . . het weekend is begonnen. Alaaf!

Plaats een reactie