02-02-2010 om 21:25 door Marcel van der Heyden

De winter laat zich dit jaar niet zo gemakkelijk verdrijven. Zelfs niet door de Nacht van de Liefde in Heerlen die dit jaar al ruim voor Valentijnsdag werd gevierd en waar een ode aan de warmte werd gebracht. Er lijkt gewoon geen einde aan de winter te komen. Ik kan me zo’n aanhoudende witte deken in elk geval niét (meer?) herinneren.

Des te vreemder mijn Skype -gesprek gisterenavond met mijn verre vriend Jose vanuit Brazilië. Hij zat gewoon met ontbloot bovenlijf voor de camera terwijl hier de sneeuw door de kieren naar binnen waait. In Bahia de Salvador is het nu zo’n 31º en is de luchtvochtigheid zo hoog dat de verf van het hout valt. Hij vertelde dat hij een stuk grond heeft gekocht. En dat hij daar vervolgens met drie man sterk acht dagen heeft gewerkt om überhaupt te zien wát hij heeft gekocht… Ik weet het niet zeker maar ik denk dat hij met groot materieel is uitgerukt. Hij stuitte op diverse verassingen: een oud pad en een strand langs een rivier van vijftien meter breed . . . het ligt ergens in ‘de Vale do Campo, Chapada Diamantina.’ ‘Ben toch ff gaan kijken via Google Earth: tjonge, jonge, jonge . . . zit ik hier in de natte sneeuw met een beschadigde auto.

Jaha . . . moet je je voorstellen. Vrijdagavond. Ik naar de opening van de fantastische tentoonstelling Red Maze van Stanley Donwood in Schunck*. Het was een bijzondere opening met de Minotaurus, the man in red, Ariadne, Stanley en Andy. Broers, neven, nichten, vrienden en ook de ouders van Stanley waren gekomen; ja zelfs vanuit Australië was er volk! Het was een zeer levendige aangelegenheid. Je kon er zelf een ets drukken en Stanley stond klaar om deze te signeren . . . rijen mensen: lachen! Super dus! Niet alleen wát Stanley hier heeft neergezet, maar ook de manier waarop hij dat heeft gedaan: je mag het niet missen.

Toch op tijd naar huis. Op tijd naar bed zelfs. Om één uur zegt Yolanda tegen me: ‘Hoorde je ook die knal? Zit vast iemand tegen een auto aan.’ ‘Hummmm? Die van ons staat om de hoek, toch?’, zei ik nog en draaide me om.

Zaterdagochtend om half negen zet ik mijn iPhone aan en wat zie ik: berichtje van de buurman: ‘Vannacht om 1:00 hoorde ik buiten een klap. Toen ik naar buiten keek zag ik een auto die net tegen die van jullie was aangebotst. Hij schakelde in de achteruit en reed door; een BMW met kenteken 53-NK-BP, maar dat klopt niet.’

What the . . . . Ik bel hem op, blijkt dat ie ook al met de politie heeft gesproken. Tien minuten later belt hij me terug: ‘Is de politie al bij de aan de deur geweest? Er stond zojuist een politiebusje voor de deur.’ En jawel . . . in de brievenbus een brief : de dader was reeds in de kraag gevat, verzekeringsgegevens waren compleet en ik hoefde enkel nog een verklaring op het bureau af te leggen . . . Krijg nou tieten! Heb ik d’r opeens drie: een verre vriend, een beste vriend en een goede buur!

Plaats een reactie