09-11-2009 om 09:33 door Marcel van der Heyden

In de zomer van 2006 kwam Thomas Campbell naar Sittard voor een expositie in het Domein. Twee lange weekenden (van vrijdagavond tot zondagavond) zaten we samen achter de computer. Thomas wist precies wat voor soort catalogus hij wilde . . . zo een als die van collega Barry McGee! Hij is zelf foto-editor bij een surfmagazine. Barry’s boek lag de hele tijd vóór ons op tafel. Ondertussen vertelde hij honderduit over zijn surfavonturen wereldwijd, zijn platenlabel, zijn T-shirts/tassen, other stuff en natuurlijk over zijn films!
Yolanda (mijn vrouw) kookte ondertussen de lekkerste dingen. Het was erg gezellig aan tafel. Mijn zoon Dante kreeg al meteen de bijnaam ‘Inferno’ vanwege zijn temperament. De door mij aangeboden ‘rocket fuel’ (grappa dus . . . ) was volgens hem niet van deze wereld maar een biertje dronk ie wel . . . waarschijnlijk ook alleen maar uit beleefdheid. Toen ik dagen later Sprout (mijn eerste film van Campbell en zíjn tweede) bekeek, werkte dat als een tranquilizer . . . zat ik dus om 11 uur ’s ochtends voor mijn computer . . . helemaal easy en relaxed . . . woww!
Zo ook bij de presentatie van de nieuwste Thomas Campbell-film The Present in Schunck*. Een heuse liveband speelde ter ere van de presentatie en natuurlijk ook voor Schunck-directeur Stijn Huijts die zijn vijftigste verjaardag combineerde met deze openbare presentatie. Ray Barbee speelde met de Mattson 2 diverse stukken van hun nieuwe cd, uitgekomen op het label Galaxi, waarvan Thomas mede-eigenaar is. Een van de songs is tevens de openingsong van de film. De band klonk zeer overtuigend en dat terwijl ze ‘enkel’ met twee gitaren en een drummer speelden. Indrukwekkend.
The Present is wederom als een droom: vol sfeer, vriendschap, mooie stranden, fantastische golven en blije, tevreden mensen, acrobatische hoogstanden in creatieve invalshoeken . . . nice and easy . . . 75 minuten wegdromen in een wereld die enkel nog lijkt te bestaan aan de Westcoast van Amerika; daar waar de flower power nooit echt verdwenen lijkt te zijn.
Niet voor niets dat ik voor de asterisk in het logo van Schunck* gebruik heb gemaakt van de signatuur van Thomas Campbell. Zijn vertrouwen in de kracht van de schoonheid en de overtuiging dat je met positieve energie echt dingen mogelijk maakt; daar kunnen wij wel wat van gebruiken . . . zonder ‘rocket fuel’ wel te verstaan!

Plaats een reactie